جاذب های معمولی استفاده شده از مواد کربن برای جاذب های مختلف کربن فعال و فلز، جذب اکسید غیر فلزی (مانند سیلیکاژل، آلومینا، غربال مولکولی، خاک رس طبیعی، و غیره) هستند.
شاخص های اصلی برای اندازه گیری جاذب عبارتند از: ظرفیت جذب ناخالصی های مختلف گاز، نرخ سایش، چگالی فله شل، سطح مخصوص، قدرت خرد کردن و غیره. برای حذف پالایش نفت گاز، روغن و گیاه، برای جلوگیری از ویروس ها و قالب ها، بازیافت گاز از گاز طبیعی و قند و سایر رنگ های رنگی مواد.